نئو امپرسیونیسم

قبل از به پایان رسیدن قرن نوزدهم ، تلاش امپرسیونیست برای آزادی از قیود نقاشی رسمی و متداول به ثمر رسید و هنر مکندان با توجه به اثر آنی و تصادفی صحنه ها و مناظر ، به جای پرداختن به ((بود))،به((نمود)) پرداختند و مبنای کار خویش  را کشف و شهود در عالم رنگها و نور قرار دارند.آنها ((حقیقت لحظه)) را مهمتر از هر حقیقت دیگر  می شمردند و بر این اساس به نظر می رسید با کارشان عناصر طبیعت را به تجزیه می کشند.

در همین زمان ، با ظهور نقاشانی جدیدتر ، تمایلات دیگری در عالم نقاشی پدیدار شد که مبداءتازه ای برای شیوه های دیگر قرار گرفت.این شیوه ها عبارتند از:نئو امپرسیونیسم ، فوویسم و اکسپرسیونسیم که تماما از امپرسیونیسم ریشه گرفته اند وبا آن ارتباط مستقیم دارند ، ولی هر یک برای رسیدن به اهداف دیگری به وجود آمده اند .

در شیوه نئو امپرسیونیسم ، همانند شیوه قبلی ، یعنی نقاشی کردن با رنگهای خالص مورد توجه بود ، با این تفاوت که رنگمایه های طبیعت ، به صورت ((تجزیه)) شده بکار می رفتند و ترکیب رنگها بر روی بوم نقاشی به عهده چشم بیننده واگذار شده بود . حال می توان به این مطلب اشاره کرد که بعد از تاثیرات ناشی از پیشرفتهای علمی در بابنور و رنگ، جاذبه باسمه های ژاپنی و جلوه های هنر شرقی و توجه به هنر اقوام ابتدائی (خصوصا برای گوگن) و همچنین تکاپوی سورا برای بدست آوردن ترکیب رنگها از طریق نقطه چینی رنگ مایه ها و ساختار هندسی در تابلو ، ارده جدیدی در پرداختنو جهت گیری هنر نقاشی قرن بیستم پدیدار شد که بیش از همه نقش ژرژ سورا در آن قابل تمیز است . در مورد تاثیر گذاری ژرژ سورا در جهت گیری هنر مدرن ، از او به عنوان پی یرودلافرانچسکای جنبش مدرن نام برده می شود.

از نقاشان این دروه به( پل سزان و ونسان وان گوگ) اشاره کرد .